Autor Tema: Dramski Pisci  (Pročitano 944 puta)

Van mreže Morgana

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Thank You
  • -Given: 3089
  • -Receive: 7351
  • Poruke: 8908
  • Ugled: +9229/-0
  • elektronske cigarete
Dramski Pisci
« poslato: Jul 29, 2017, 23:28:18 »
Dramski Pisci






Dramski pisac ili dramatičar je osoba koja piše drame, koji mogu biti teatarski komadi, komorni komadi ili književna djela u dramskoj formi koja nisu predviđena za izvođenje.


Prvi poznati dramski pisci u zapadnoj kulturi su se pojavili u Antičkoj Grčkoj u 5. vijeku pne., a od kojih su najpoznatiji Sofoklo, Eshil, Euripid i Aristofan. Od svih dramatičara u historiji je najpoznatiji i najuticajniji William Shakespeare.


U 20. vijeku se s razvojem novih medija kao što su strip, film i televizija razvila posebna podvrsta dramskog pisca - scenarist.


izvor - wikipedia

Van mreže Morgana

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Thank You
  • -Given: 3089
  • -Receive: 7351
  • Poruke: 8908
  • Ugled: +9229/-0
  • elektronske cigarete
Odg: Dramski Pisci
« Odgovor #1 poslato: Jul 29, 2017, 23:32:02 »
Vilijam Šekspir






Vilijam Šekspir (engl. William Shakespeare, kršten 26. aprila 1564, umro 23. aprila 1616)[1] bio je engleski pesnik i dramski pisac, koji se, prema više različitih izvora, smatra za najvećeg pisca na engleskom jeziku i dramaturga svetskog glasa. U literaturi, posebno starijoj, kod nas se za njega (i još nekoliko poznatih nosilaca, kao npr. Vilijam I Osvajač) koristi i stariji oblik transkripcije za ovo ime, Viljem.


Opus Šekspirovih dela koja su sačuvana do danas sastoji se od 38 pozorišnih komada, 154 soneta, dve duge narativne i nekoliko drugih poema. Njegovi pozorišni komadi su prevedeni na mnoge žive jezike i prikazuju se svuda u svetu češće nego bilo koji drugi.[2]


Šekspir je rođen i odrastao u Stratfordu na Ejvonu. Kad je imao 18 godina, venčao se sa En Hatavej (engl. Anne Hathaway), koja mu je rodila troje dece: Suzan i blizance Hamleta i Džudit. Između 1585. i 1592. započeo je uspešnu karijeru u Londonu kao glumac, pisac i suvlasnik glumačke družine „Ljudi lorda Čamberlena“, kasnije poznatiju kao „Kraljevi ljudi“. Vratio se u Stratford verovatno oko 1613. gde je umro tri godine kasnije. Malo pisanih svedočanstava je ostalo o Šekspirovom privatnom životu, te postoje mnogobrojna nagađanja oko njegove seksualnosti, verskih ubeđenja i da li su dela koja mu se pripisuju stvarno njegova.[3][4][5]


Šekspir je najveći deo svog opusa napisao između 1590. i 1613. Njegova rana dela su uglavnom komedije i istorije, rodovi koje je on uzdigao do savršenstva do kraja 16. veka. Zatim je pisao tragedije do otprilike 1608. U tom periodu su nastali „Hamlet“, „Kralj Lir“ i „Magbet“, pozorišni komadi koji se ubrajaju u najbolje pozorišne komade na engleskom jeziku. U svom poznom periodu pisao je tragikomedije i sarađivao sa ostalim dramskim piscima. Mnoga od njegovih dela su bila objavljena još za njegovog života u izdanjima različitog kvaliteta i tačnosti. Godine 1623. dvojica njegovih kolega objavila su „Prvi folio“, zbirku njegovih dramskih dela koja su uključivala sve osim dve drame koje su u novije vreme priznate kao Šekspirove.


Šekspir je bio ugledan pesnik i pozorišni pisac još za života, ali njegova reputacija nije dostigla današnje razmere pre 19. veka. Romantičari su naročito isticali Šekspirovu genijalnost, a viktorijanci su ga slavili gotovo kao idola.[6] Od 20. veka, Šekspirova dela se stalno prikazuju u različitim kulturnim i političkim kontekstima širom sveta.






Tragedije


Romeo i Julija (Romeo and Juliet; 1593)
Tit Andronik (Titus Andronicus; 1594)
Julije Cezar (Julius Caesar)(1599)
Troil i Kresida (Troilus and Cressida; 1601—1602)
Hamlet (Hamlet) (1602)
Otelo (Othello) (1604)
Kralj Lir (King Lear; 1605)
Magbet (Macbeth; 1606)
Antonije i Kleopatra (Antony and Cleopatra; 1607)
Koriolan (Coriolanus; 1608)
Timon Atinjanin (1608)


Komedije


Uzaludni ljubavni trud (Love's Labour's Lost; 1590)
Dva plemića iz Verone (The Two Gentlmen of Verona; 1591)
Komedija nesporazuma (The Comedy of Errors; 1593—1594)
San letnje noći (A Midsummer Night's Dream; 1594)
Mletački trgovac (The Merchant of Venice; 1595)
Ukroćena goropad (The Taming of the Shrew; 1596)
Mnogo vike ni oko čega (Much Ado About Nothing; 1599)
Vesele žene vindsorske (The Merry Wives of Windsor; 1599)
Bogojavljenska noć (Twelfth Night; 1599—1600)
Kako vam drago (As You Like It; 1600)
Sve je dobro što se dobro svrši (All's Well That Ends Well; 1602—1604)
Ravnom merom (Measure for measure; 1604)
Perikle (1608)
Cimbelin (Cymbeline; 1610)
Zimska priča (The Winter's Tale; 1610)
Bura (The Tempest; 1611)


Istorijske drame


Kralj Henri VI (1591)
Kralj Ričard III (1593)
Kralj Ričard II (1594)
Kralj Džon (1594)
Kralj Henri IV (1596—1597)
Kralj Henri V (1599)
Kralj Henri VIII (1612)


izvor - wikipedia

Van mreže Morgana

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Thank You
  • -Given: 3089
  • -Receive: 7351
  • Poruke: 8908
  • Ugled: +9229/-0
  • elektronske cigarete
Odg: Dramski Pisci
« Odgovor #2 poslato: Jul 29, 2017, 23:36:43 »
Branislav Nušić






Branislav Nušić (pravo ime Alkibijad Nuša) (Beograd, 20. oktobra 1864. – Beograd, 19. januara 1938.), srpski pisac romana, drama, priča i eseja i začetnik retorike u Srbiji. Takođe je radio kao novinar i diplomata.


Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]
Nušić je rođen u Beogradu kao Alkibijad Nuša u cincarinskoj porodici Đorđa i Ljubice Nuše. Njegov otac je bio ugledni trgovac žitom, ali je ubrzo posle Nušićevog rođenja izgubio bogatstvo. Porodica se preselila u Smederevo, gde je Nušić proveo svoje detinjstvo i pohađao osnovnu školu i prve dve godine gimnazije. Preselio se u Beograd, gde je maturirao. Kad je napunio 18 godina,zakonski je promenio svoje ime u Branislav Nušić. Diplomirao je na pravnom fakultetu u Beogradu 1884. godine. Tokom studija je proveo godinu dana u Gracu.


Nušić se borio u Srpsko-bugarskom ratu 1885. godine, koji ga je zatekao na služenju redovnog vojnog roka. Nakon rata je objavio kontroverznu pesmu "Dva roba" u Dnevnom listu, zbog koje je osuđen na dve godine robije. Pesma je ismevala srpsku monarhiju, a posebno kralja Milana.


Državnu službu Nušić je dobio 1889. godine. Kao zvaničnik Ministarstva spoljnjih poslova, postavljen je za pisara konzulata u Bitolju, gde se i oženio 1893. godine. Na jugu Srbije i u Makedoniji proveo je celu deceniju. Njegova poslednja služba u tom periodu bilo je mesto vicekonzula u Prištini.


Godine 1900. Nušić je postavljen za sekretara Ministarstva prosvete, a ubrzo posle toga postao je dramaturg Narodnog pozorišta u Beogradu. 1904. godine postavljen je za upravnika Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu. 1905. godine, napustio je ovu funkciju i preselio se u Beograd, gde se bavio novinarstvom.Pisao je pod pseudonimom "Ben Akiba".


Vratio se 1912. godine u Bitolj kao državni službenik, ali je tokom balkanskih ratova, u februaru 1913 godine smenjen, jer je smatran isuviše umerenim, a na njegovo mesto je postavljen službenik bliži nazorima vojne frakcije i Crne ruke.[1] 1913. godine osnovao je pozorište u Skoplju, gde je živeo do 1915. Napustio je zemlju sa vojskom tokom Prvog svetskog rata i boravio je u Italiji, Švajcarskoj i Francuskoj do kraja rata.


Posle rata, Nušić je postavljen za prvog upravnika Umetničkog odseka ministarstva za prosvetu. Na ovoj poziciji je ostao do 1923. godine. Posle toga je postao upravnik Narodnog pozorišta u Sarajevu, da bi se 1927. godine vratio u Beograd.


Izabran je za redovnog člana Srpske kraljevske akademije 10. februara 1933.


Branislav Nušić je bio plodan pisac, poznat po svom upečatljivom humoru. Pisao je o ljudima i njihovoj, često duhovitoj, prirodi.



Drame


Nije tako već ovako
Jesenja kiša
Iza božjih leđa
Pučina
Kirija


Komedije


Protekcija
Svet
Put oko sveta
Gospođa ministarka
Narodni poslanik
Mister Dolar
Ožalošćena porodica
Pokojnik
Dr
Sumnjivo lice
Ne očajavajte nikad


Romani


Autobiografija
Opštinsko dete (u Sarajevu izdato kao Općinsko dijete)
Hajduci
Pripovetke[uredi - уреди | uredi izvor]
Politički protivnik
Posmrtno slovo
Klasa
Pripovetke jednog kaplara


Tragedije


Knez Ivo od Semberije
Hadži-Loja
Nahod
Hadži-Ena